A venit idiotul acasa. Din nou. E seara. Blana mea incaruntzeste.
Ma gandeam eu, dand din coada, cat de bine e sa fi pisica.
Nimic nu poate fi mai frumos, si nici ca ashi putea fi mai fericita cu viata mea.
Nu sufar, nu provoc suferintza, nu plang si nu ma inervez. Nu ma atasez de nici unul din supusii mei, daramite de alte matze. Nu insel si nu sunt inselata, nu am remushcari, sau frustrari, sau procese de conshtiintza. Nu jignesc pe nimeni, si, da, nici nu sunt jignita. Nu sunt parasita, nici nu parasesc. Nu oftez. Niciodata. Nici nu injur. Nu dezamagesc pe nimeni, nu sunt dezamagita. Nu sunt ignorata. Nu sunt lasata pe dinafara. Nu sunt niciodata pe locul 2. Nu sunt mintzita. Nici nu mint. Nu mi-e firca de singuratate, pentru ca singuratatea e viatza mea. Nu mi-e frica de oameni. Nu mi-e firca sa ma arunc cu capul inainte. Nu sunt geloasa. Nu, nu sunt. Doar joc rolul. Nici nu e cineva gelos vreodata pe mine. Nu sunt curva, pentru ca nu fac sex deloc.
Traiesc pentru mine, si tot ce e in jurul meu traieste pentru mine.
Si totushi uneori mi_ashi dori sa fiu om si eu.
Sa il inteleg pe Idiot. Si sa iubesc.